“Op mijn fashionopleiding in Amsterdam kreeg ik een opdracht waarbij je een kledingstuk moest maken dat in connectie stond met je roots. We mochten enkel onderzoek doen binnen Europa, want dáár vond je modegeschiedenis. Die restrictie prikkelde mij: mijn roots liggen niet in Europa, maar in Suriname en in India. Mijn weerwoord werd weggewuifd en intimiderend genoemd. Toch hield ik voet bij stuk en dat werkte: de docent paste de opdracht aan en ik dook in mijn familiegeschiedenis.” Met dat protest werd in februari 2021 het merk KAM KARI LA van Ruby Joemai (25) geboren.

Bij elke dansrepetitie zijn er ook nieuwe elementen waarin onze dansende lichamen iets vertellen over onszelf, elkaar en onze relatie met Moeder Aarde. Als ik luister naar onze verhalen van het afgelopen anderhalf jaar, voel ik een verbondenheid tussen vrouwen van kleur dat nooit is weggeweest. Daar ben ik niet de enige in. Meerdere vrouwen voelen deze verbondenheid, zij het via henna en/of dans.

Ik wil mijn eerste solovoorstelling dansen! Dacht ik. Ik wil echt superstrak dansen! Dacht ik. Ik wil leniger, slanker en sterker worden! Dacht ik. Dan kan ik mijn maatschappijkritische boodschap beter overbrengen! Dacht ik. Grappig om terug te lezen wat ik 1,5 jaar geleden voor ogen had als danseres en maker. Dat is vandaag de dag een heel ander idee geworden.

In het verhaal van mijn Nani was er geen overeenstemming tussen de man en de vrouw over wat ze met de slang aan moesten. Zoals het een male-dominated society betaamt, werd er niet naar de vrouw geluisterd. Verder, wat zegt de actie van de man om de slang te doden over onze relatie met de natuur? Alles wat eng is moet dood? Ik weiger overigens mee te gaan in dit gehollywoodiseerde anaconda-narratief. Ik ben daardoor nog steeds bang voor spinnen…

Toen ik het voorproefje over Ashanti in de Indian History Month zag, werd ik meteen enthousiast … en teleurgesteld. Helaas zijn hun artikelen nog steeds relevant. Maar ik ben dankbaar dat ik ze nu ken. De strijd voor emancipatie, gelijkwaardigheid en rechtvaardigheid die vrouwen van kleur in Nederland voeren lijkt soms eindeloos. Maar wat de Ashanti-artikelen ook laten zien is veerkracht, moed en saamhorigheid in deze strijd. Als een eerbetoon aan de vrouwen die ons voor waren, wordt Ashanti opgenomen in mijn danstheatervoorstelling CTRL + ALT + IDENTITY.